Ghazal 2735

دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2736

بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2737

غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل می‌دهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل می‌دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2738

شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2739

گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 274

پیش آن آیینه رو راه سخن داریم مابخت سبز طوطی شکرشکن داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2740

عارفان را نکهت سیب ذقن جان می‌دهدطفل مشرب جان برای نارپستان می‌دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2741

راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهدشورش دیوانه را زنجیر بیرون می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2742

چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2743

صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2744

چشم فتانت که داد دلبریایی می دهدغمزه را تعلیم کافر ماجرایی می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2745

خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2746

برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2747

یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2748

ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2749

باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 275

گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ایخانه ها چون گنج در زیر زمین داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2750

دل به دارالامن حیرت نه به آسانی رسیدداد جان این صید بسمل تابه حیرانی رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2751

وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشیدخط باطل بر سواد شهر از سودا کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2752

وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشیددر سواد اعظم چشم غزالان واکشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2753

مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2754

پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2755

شوخی میخانه از محراب می باید کشیداز سراب خشک، ناز آب می باید کشید

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2756

در سر پل باده چون سیلاب می باید کشیدمی به کشتی در کنار آب می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.