Ghazal 3128

حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمی‌باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3129

سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 313

نه هر کس سر برون با تیغ و خنجر می برد اینجاسر تسلیم هر کس می نهد سر می برد اینجا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3130

دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3131

زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصدکه در دریای بی آرام کف ناچار می رقصد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3132

سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالدچو حمالی است کز بار گران بر خویش می بالد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 3133

خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالدزبس افتاده شوخ این سبزه زیر سنگ می بالد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3134

نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمدپریزاد بهار از کوه قاف کبریا آمد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3135

به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمدزمی افروختی رخسار، آتش در وجود آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3136

نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمدکه عیسی از ره افتادگی گردون سوار آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3137

بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمدعجب آبی جهان خشک را بر روی کار آمد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3138

در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمدزمین مرده دل را خون به جوش از لاله زار آمد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3139

زمین و آسمان از ناله من در خروش آمدنشست از جوش دریا، سینه من تا به جوش آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 314

کدامین برق جولان گوشه ابرو نمود اینجا؟که آتش زیر پا دارند دلها همچو عود اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3140

شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمدنهادم پشت بر دیوار تا پایم به سنگ آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3141

زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمدزخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3142

خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمدجنون عشق موجی زد کف از دریا برون آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3143

به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمدکه بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3144

به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3145

به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمدبه جوی عمر، آب رفته من باز می آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3146

چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداندبساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3147

نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3148

دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنهزکوه بیستون تردستی من سنگ گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3149

نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداندمگر رطل گران این سنگ را از جا بگرداند

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.