Safavid era
آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است
Ghazal 1901خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس استسرمایه فراغت من اینقدر بس است
Ghazal 1902رخساره ترا ز عرق دیدهبان بس استشبنم برای تازگی گلستان بس است
Ghazal 1903صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است
Ghazal 1904زلف کج تو سلسله جنبان آتش استهندو همیشه در پی سامان آتش است
Ghazal 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است
Ghazal 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است
Ghazal 1907از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش استاز تیر راستی و کجی از کمان خوش است
Ghazal 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Ghazal 1909ای دل تصور کمر یار نازک استباریک شو که رشته این کار نازک است
Ghazal 191دردمندی سر به گردون می رساند آه رامی فزاید پیچ و تاب این رشته کوتاه را
Ghazal 1910ترک خودی مراد ز قطع مراحل استاین بار هر کجا فتد از دوش منزل است
Ghazal 1911روی تو برق خرمن آسایش دل استزلف تو تازیانه جانهای غافل است
Ghazal 1912آب حیات شبنم آن روی چون گل استعنبر خمیر مایه آن زلف و کاکل است
Ghazal 1913شاخی که چار فصل پر از میوه و گل استدست ز کار رفته اهل توکل است
Ghazal 1914کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است
Ghazal 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است
Ghazal 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم استخورشید عقل، شمسه ایوان آدم است
Ghazal 1917ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟رفتن به پای خویش به زندان چه لازم است؟
Ghazal 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است
Ghazal 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم استبا بوالهوس شراب مخور، کار عالم است
Ghazal 192ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامیرساند پیچ و خم آخر به منزل راه را
Ghazal 1920هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم استنقش برون پرده آن جان عالم است
Ghazal 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.