Ghazal 1835

ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافتز نیش، چاشنی نوش من بلندی یافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1836

نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1837

ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1838

فغان که هستی من در ورق شماری رفتحیات من چو قلم در سیاه کاری رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1839

اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفتچگونه از دلم ای دلنواز خواهی رفت؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 184

نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1840

غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفتخط غبار به افشاندن از کتاب نرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1841

ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفتستاره محو شد و چشم من به خواب نرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1842

غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1843

به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفتنمی توان دل بیدار را به خواب گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1844

سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1845

زمانه را گل روی تو در بهار گرفتبهشت را خط سبز تو در کنار گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1846

ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1847

خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1848

ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1849

دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفتفغان که آب شد آیینه و جلا نگرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 185

خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1850

شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1851

با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1852

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1853

سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریختدردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1855

شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیختآمد برون ز چاه، کسی کاین رسن گسیخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1856

دندان نماند و حرف طرازی همان بجاستبرچیده گشت مهره و بازی همان بجاست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.