Ghazal 177

شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1770

چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی استبقای خرده جان و شرار هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1771

ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی استکه با غرور تو، آه و نگاه هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1772

فضای دشت ز خونین دلان گلستانی استز خود برآ که عجب دامن بیابانی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1773

سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1774

ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی استدهان پسته پر از خون دل ز خندانی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1775

به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی استجهان و هر چه در او هست، واگذاشتنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1776

خوشم به درد که در پرده شکیبایی استبدم به داغ که آیینه دار رسوایی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1777

بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1778

در آن مقام که حیرت دلیل دانایی استنفس شمرده زدن نیز بادپیمایی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1779

همان زمانکه فلک تیغ بر میان تو بستگرفت صبح سر آفتاب را به دو دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 178

چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرامی دهد سر در بیابان کوه تمکین مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1780

نبرده رعشه پیری ترا ز فرمان دستز هر چه از تو جدا می شود بیفشان دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1781

ز داغ عشق مرا شد دل خراب درستاگر شکسته مه شد ز آفتاب درست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1782

شود ز داغ دل عاشقان خسته درستکه آفتاب کند ماه را شکسته درست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1783

کسی که بوی شراب از کدو تواند شستز کاسه سر خود آرزو تواند شست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1784

ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1785

کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1786

ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکستز خامکاری این میوه شاخسار شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1787

دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1788

ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1789

مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 179

طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مراساخت وحشی از جهان آن نرگسِ جادو مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1790

هزار بار درآیم اگر به خانه دوستبه کوچه غلط اندازدم بهانه دوست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.