Safavid era
مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست
Ghazal 1683سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرستچه عشرتی است که پروانه کم، چراغ پرست
Ghazal 1684به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرستغنیمت است که سیلاب ما سبکسیرست
Ghazal 1685ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرست
Ghazal 1686به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرست
Ghazal 1687صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست
Ghazal 1688چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست
Ghazal 1689به دام خلق مقید شدن گل هوس استشکارهرزه مرس همچو موج خار و خس است
Ghazal 169مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مراورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا
Ghazal 1690مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است
Ghazal 1691منم که دام بلایم رهایی قفس استوداع زندگیم در جدایی قفس است
Ghazal 1692زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است
Ghazal 1693به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است
Ghazal 1694تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است
Ghazal 1695دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است
Ghazal 1696ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است
Ghazal 1697نه انجم است که زینت فروز نه فلک استکه بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است
Ghazal 1698ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است
Ghazal 1699اگر چه زلف ترا دل ز کفر تاریک استز خط، لب تو گناهی به توبه نزدیک است
Ghazal 170سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا
Ghazal 1700ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک استز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است
Ghazal 1701به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است
Ghazal 1702ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است
Ghazal 1703حضور سوخته عشق در دل تنگ استکه آرمیده بود تا شرار در سنگ است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.