Ghazal 1748

ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده استهزار مرتبه در پای قاتل افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1749

به نامرادی ما عشق مایل افتاده استوگرنه مطلب کونین در دل افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 175

نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مراترزبانی در گلو شد گریه خونین مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1750

نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1751

نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1752

ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1753

کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1754

رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1755

به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1756

چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1757

جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1758

هنوز خنده ازان لب بدر نیامده استنمک به پرسش داغ جگر نیامده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1759

کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 176

خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1760

به دوست نامه نوشتن، شعار بیگانه استبه شمع، نامه پروانه بال پروانه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1761

خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1762

ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1763

ز یار لطف نهان خواستن فزون طلبی استکه دل زیاده برد خنده ای که زیر لبی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1764

عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1765

به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری استکه حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1766

درین جهان که سرانجام خانه پردازی استعمارتی که به جای خودست خودسازی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1767

میی که درد ندارد صفای درویشی استگلی که رنگ نبازد لقای درویشی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1768

شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1769

مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.