Safavid era
ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟
Ghazal 1661به چشم خفته شکرخواب اگر چه مهتاب استبیاض دیده روشندلان شکرخواب است
Ghazal 1662غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Ghazal 1663ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است
Ghazal 1664خراب حالی ما از درازی دست استز همت است که دیوار ما چنین پست است
Ghazal 1665هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است
Ghazal 1666مرا ز پیر خرابات این سخن یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Ghazal 1667مرا ز پیر خرابات نکته ای یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Ghazal 1668نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست
Ghazal 1669ز سادگی است به فرزند هر که خرسندستکه مادر و پدر غم، وجود فرزندست
Ghazal 167می پرد امشب ز شادی دیده روزن مراخانه از روی که یارب می شود روشن مرا؟
Ghazal 1670نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست
Ghazal 1671بنای صبر که همسنگ کوه الوندستبه یک اشاره موی میان او بندست
Ghazal 1672به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست
Ghazal 1673ز بس که واله و حیران و بیقرار خودستگرفته آینه بر کف در انتظار خودست
Ghazal 1674خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست
Ghazal 1675درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست
Ghazal 1676ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست
Ghazal 1677حضور خاطر اگر در نماز معتبرستامید ما به نماز نکرده بیشترست
Ghazal 1678دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست
Ghazal 1679ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست
Ghazal 168نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مراکز دل سخت است در زیر قبا جوشن مرا
Ghazal 1680به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست
Ghazal 1681بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.