Safavid era
خط سر زد و تغافل او همچنان به جاستگل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست
Ghazal 1858جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست
Ghazal 1859میگون لبی که مست و خرابم کند کجاستسرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟
Ghazal 186چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مراکشتی از یک قطره می، گردید دریایی مرا
Ghazal 1860چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟
Ghazal 1861رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟
Ghazal 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Ghazal 1863فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماستچون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست
Ghazal 1864کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست
Ghazal 1865صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست
Ghazal 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Ghazal 1867آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است
Ghazal 1868باد بهار سلسله جنبان صحبت استموج شراب دام پریزاد عشرت است
Ghazal 1869درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است
Ghazal 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Ghazal 1870بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است
Ghazal 1871آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است
Ghazal 1872هشیار زیستن نه ز قانون حکمت استدر کارخانه ای که نظامش به غفلت است
Ghazal 1873پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است
Ghazal 1874خاطر چو خرم است به صهبا چه حاجت است؟دل چون گشاده است به صحرا چه حاجت است؟
Ghazal 1875روی ترا به زلف معنبر چه حاجت است؟این شعله را به بال سمندر چه حاجت است؟
Ghazal 1876با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟
Ghazal 1877از آه، حسن را خطر بی نهایت استخط بر چراغ حسن تو دست حمایت است
Ghazal 1878تازه است دایم از سیهی داغ عندلیبدر گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.