Safavid era
آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودستآن طوطیم که آینه دارم دل خودست
Ghazal 188می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مراتیغ زهرآلود باشد چین ابرویی مرا
Ghazal 1880دستی که ریزشی نکند شاخ بی برستنخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست
Ghazal 1881در بحر شعر، خامشی از لاف بهترستدست بلند، حجت عجز شناورست
Ghazal 1882خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
Ghazal 1883پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست
Ghazal 1884آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست
Ghazal 1885سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست
Ghazal 1886مردن به درد عشق به دنیا برابرستبا زندگی خضر و مسیحا برابرست
Ghazal 1887ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست
Ghazal 1888دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست
Ghazal 1889آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست
Ghazal 189گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کنددود تلخ خط چراغ دودمان حسن را
Ghazal 1890زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست
Ghazal 1891پیش کسی که درد به درمان برابرستهر خنده ای به زخم نمایان برابرست
Ghazal 1892با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست
Ghazal 1893وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست
Ghazal 1894بیم و امید در دل اهل جهان پر استهرجا که رنگ و بو ست بهار و خزان پر است
Ghazal 1895با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست
Ghazal 1896از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست
Ghazal 1897عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست
Ghazal 1898جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست
Ghazal 1899خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست
Ghazal 190جامه آزادگی چالاک باشد سرو راجیب و دامن فارغ از خاشاک باشد سرو را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.