Safavid era
ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Ghazal 3690به دیده آب اگر از آفتاب میگردددل از نظاره روی تو آب میگردد
Ghazal 3691کجا حریص ملول از گزند می گردد؟که خاک در دهن حرص قند می گردد
Ghazal 3692سخن ز لعل لبت آبدار می گرددز روی گرم تو شبنم شراب می گردد
Ghazal 3693فلک ز لنگر من باوقار می گرددزمین ز سایه من بیقرار می گردد
Ghazal 3694مرا دل از قد خم زنگ ناک می گرددز صیقل آینه هرچند پاک می گردد
Ghazal 3695اگر بهانه طفلان تمام می گرددبه بوسه هم لب لعل تو رام می گردد
Ghazal 3696ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردداگر بخیل به مستی کریم می گردد
Ghazal 3697سری که در ره او بی کلاه می گرددفلک سوار چو خورشید و ماه می گردد
Ghazal 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد
Ghazal 3699زمانه ساز به رنگ زمانه می گرددپرشکسته خس آشیانه می گردد
Ghazal 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
Ghazal 3700ملال در دل بی مدعا نمی گرددز گرد، آب گهر بی صفا نمی گردد
Ghazal 3701ز می پرستی خود لاله برنمیگرددشب سیاه درونان سحر نمیگردد
Ghazal 3702دل رمیده ملول از سفر نمیگرددفتاد هرکه به این راه برنمیگردد
Ghazal 3703نصیب خلق زیاد از نعم نمی گرددز بحر، آب گهر بیش و کم نمی گردد
Ghazal 3704نمرده، عمر کسی جاودان نمیگرددخراب تا نشود این دکان نمیگردد
Ghazal 3705جهان حیات کسی را ضمان نمیگرددکه مصدر اثری در جهان نمیگردد
Ghazal 3706بغیر اشک که راه نگاه من بنددکه دیده قافله ای چشم راهزن بندد؟
Ghazal 3707ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Ghazal 3708زبان شِکوهٔ ما لعل یار میبنددلب پیاله دهان خمار میبندد
Ghazal 3709کسی که عیب ترا پیش چشم بنگاردببوس دیده او را که بر تو حق دارد
Ghazal 371ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش رابه از خاکستر خود نیست مرهم، داغ آتش را
Ghazal 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.