Safavid era
خط تو سلسله خود به مشک ناب رساندکمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
Ghazal 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
Ghazal 3888ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند
Ghazal 3889به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند
Ghazal 389نکرد از ناله شبخیز با خود گرمخون گل رانشد روشن چراغ از شعله آواز بلبل را
Ghazal 3890اثر ز همت مستانه در شراب نماندفغان که در گهر شاهوارآب نماند
Ghazal 3891خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
Ghazal 3892به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچممرا که ذوق پریشانی دماغ نماند
Ghazal 3893نه گل نه لاله درین خارزار می مانددویدنی به نسیم بهار می ماند
Ghazal 3894فلک به آبله خار دیده میماندزمین به دامن در خون کشیده میماند
Ghazal 3895سخن غریب چو شد در وطن نمی ماندعزیز مصر به بیت الحزن نمی ماند
Ghazal 3896زخنده تو گره در دلی نمی ماندتو چون گشاده شوی مشکلی نمی ماند
Ghazal 3897موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند
Ghazal 3898سبکروان به زمینی که پاگذاشته اندبنای خانه بدوشی بجا گذاشته اند
Ghazal 3899سبکروان ز خَمِ آسمان برآمدهاندز راستی چو خدنگ از کمان برآمدهاند
Ghazal 390اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را
Ghazal 3900فسردگان که اسیر جهان اسبابندبه چشم زنده دلان نقش پرده خوابند
Ghazal 3901سزد که خرده جان را کند نثار سپندکه یافت راه سخن در حریم یار سپند
Ghazal 3902چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند
Ghazal 3903فسردگان که طلسم وجود نشکستندازین چه سود که چون کف به بحر پیوستند
Ghazal 3904خوش آن کسان که دردل برآرزو بستندبه اشک تلخ ره لقمه بر گلو بستند
Ghazal 3905سحر که چهره خورشید را به خون شستندگلیم بخت من از آب نیلگون شستند
Ghazal 3906هزار نقش مخالف به کار ما کردندچها به آینه بی غبار ما کردند
Ghazal 3907سبکروان که طلبکار یار می گردندغبار رهگذر انتظار می گردند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.