Safavid era
ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Ghazal 3930چو عشق دشمن جان شد حذر چه کار کندقضا چو تیغ برآرد سپر چه کار کند
Ghazal 3931اگر نه چشم من آن دلنواز باز کندمرا ز هر دو جهان کیست بی نیاز کند
Ghazal 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Ghazal 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند
Ghazal 3934به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند
Ghazal 3935نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کندصباح آینه را تیره تر ز شام کند
Ghazal 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند
Ghazal 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Ghazal 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند
Ghazal 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند
Ghazal 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Ghazal 3940اگر به قامت رعنای او نظاره کندز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند
Ghazal 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
Ghazal 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Ghazal 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه
Ghazal 3944سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکندتمیز گندم و جواز هم آسیا نکند
Ghazal 3945سخن طراز چرا مهر برزبان نکندنمی شودکه قلم از سخن زیان نکند
Ghazal 3946خوشا کسی که به دامان خود قدم شکندتمام دست شود خویش را بهم شکند
Ghazal 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Ghazal 3948ترانه های جهان گرچه مختلف رنگندتو چون ز پرده برآیی همه یک آهنگند
Ghazal 3949ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلندنشد ز سوختگی دود ازین کباب بلند
Ghazal 395به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را
Ghazal 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.