Ghazal 3864

حیات من سخنهای دلنشین باشدغذای من چو صدف گوهر ثمین باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3865

همیشه صاحب طول امل غمین باشدکه چین به قدر بلندی در آستین باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3866

به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3867

حضور روی زمین در فتادگی باشدهدف نشانه تیر از ستادگی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3868

نشاط زنده دلان پایدار می باشددرین پیاله می بی خمار می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3869

نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 387

به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل راکه نتوان راست گردانیدن این دیوار مایل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3870

سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3871

خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3872

به ملک امن رضا شور وشر نمی باشدکه انقلاب در آب گهر نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3873

به زیر چرخ دل شادمان نمی‌باشدگل شکفته درین بوستان نمی‌باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3874

کسی به ملک رضا خشمگین نمی باشددرین ریاض گل آتشین نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3875

ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3876

دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3877

نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3878

نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3879

کریم اوست که خود را بخیل می داندعزیز اوست که خود را ذلیل می داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 388

مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3880

دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3881

قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3882

چنان که حسن ترا هیچ کس نمی‌داندز عشق حال مرا هیچ کس نمی‌داند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3883

دهان تنگ تو هر خرده‌دان نمی‌داندکه غیب را به جز از غیب‌دان نمی‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3884

کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3885

کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.