Safavid era
خشت از سرخم پنبه ز مینا برباییدبرچهره خود روزن جنت بگشایید
Ghazal 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد
Ghazal 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد
Ghazal 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآردعمرش تمام گردد چون مور پربرآرد
Ghazal 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد
Ghazal 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارداز گوشمال گرداب دریا چه باک دارد
Ghazal 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد
Ghazal 446کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی راسیاهی لازم افتاده است آب زندگانی را
Ghazal 4460پروای شکوه من آن سیمتن ندارددردش مباد هر چند درد سخن ندارد
Ghazal 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد
Ghazal 4462دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد
Ghazal 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد
Ghazal 4464خالت ز خط مشکین دست دگر برآوردحرصش شود دوبالا موری که پر برآورد
Ghazal 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد
Ghazal 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد
Ghazal 4467از حلقههای آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشمبسته از دام دیدهور شد
Ghazal 4468در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد
Ghazal 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد
Ghazal 447غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را
Ghazal 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد
Ghazal 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشدگراستخوان نگیری باز از هما چه باشد
Ghazal 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشدمهمان نخوانده آیدهرجاطلب نباشد
Ghazal 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشددر بحر گوهر از کف آثار گو نباشد
Ghazal 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.