Safavid era
تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست میدارم که عاشق شعرِ حالی را
Ghazal 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند
Ghazal 4411از دست رود خامه چو نام تو نویسندپرواز کند دل چو پیام تو نویسند
Ghazal 4412در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند
Ghazal 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند
Ghazal 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند
Ghazal 4415غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند
Ghazal 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند
Ghazal 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند
Ghazal 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند
Ghazal 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود
Ghazal 442به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را
Ghazal 4420در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود
Ghazal 4421تامنزل من بادیه بیخبری بودهر موج سرابم به نظر بال پری بود
Ghazal 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود
Ghazal 4423با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید
Ghazal 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید
Ghazal 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید
Ghazal 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید
Ghazal 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید
Ghazal 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید
Ghazal 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید
Ghazal 443مده از دست در پیری شراب ارغوانی راشراب کهنه از دل می برد یاد جوانی را
Ghazal 4430تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.