Safavid era
چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرابه حیرتم که چرا این قدر گداخت مرا
Ghazal 6090تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکنای ستمگر رشته امید ما کوته مکن
Ghazal 6091چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکنبیش ازین استادگی با اسب چوگانی مکن
Ghazal 6092آه گرمی هست دایم در دل بی تاب مننیست هرگز بی چراغی گوشه محراب من
Ghazal 6093شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب مندر کف آیینه لنگردار شد سیماب من
Ghazal 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Ghazal 6095می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من
Ghazal 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من
Ghazal 6097چون زند موج حلاوت کلک شکر بار منپسته خندان شود لب بسته از گفتار من
Ghazal 6098نست چون مژگان بلند و پست در گفتار منتیر یک ترکش ز همواری بود افکار من
Ghazal 6099چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟تا به کی تلقین خون مرده باشد کار من؟
Ghazal 610ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مراکه از گرانی جان، کوه بر دل است مرا
Ghazal 6100می زداید بی کسی زنگ از دل افگار مناز پرستاران گرانتر می شود بیمار من
Ghazal 6101آه می دزدد نفس در سینه افگار منغنچه می خسبد نسیم صبح در گلزار من
Ghazal 6102آسمانها را به چرخ آرد دل پر شور منمیکند از جای خم را باده پر زور من
Ghazal 6103مغز را آشفته می سازد دل پر شور منپنبه برمی دارد از مینا می منصور من
Ghazal 6104دست کوته کرد زلف یار از تسخیر منریخت از زور جنون شیرازه زنجیر من
Ghazal 6105بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟تا کی از گوش گران بر سنگ آید تیر من؟
Ghazal 6106دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من
Ghazal 6107بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز منپنجه خورشید تابیدن نمی آید ز من
Ghazal 6108از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز منگوش خصم سفله تابیدن نمی آید ز من
Ghazal 6109بلبلم اما رسد بر لاله و گل ناز مندست گلچین می رود از کار از آواز من
Ghazal 611گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا
Ghazal 6110چند آواز تو از بیرون رباید هوش من؟ره نیابد دردرون چون حلقه در گوش من
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.