Ghazal 6504

زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلوز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6505

هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر اوچمن آرا کند از دامن گل بستر او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6506

برخوری زان لب میگون که ز اندیشه اومست شد عالم و مهرست همان شیشه او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6507

کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درومفکن ای تیغ اجل بر من بیدل پرتو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6508

نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6509

چشم را خیره کند پرتو زیبایی تومن و از دور تماشای تماشایی تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 651

ازان دو سلسله عنبرین گره بگشاز کار شهپر روح الامین گره بگشا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6510

چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجوگل بی خار ز خار سر دیوار مجو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6511

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6512

از سر کوی قناعت به در شاه مروچون خسیسان ز پی مال و زر و جاه مرو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6514

بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6515

عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6516

ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6517

رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6518

زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6519

ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 652

چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ماحضور قلب نمازست در شریعت ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6520

چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟که شد ز تنگدلی غنچه گلستان بی تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6521

شکفتگی نشود سبز در چمن بی توبه اشک شمع زند غوطه انجمن بی تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6522

زبان چو پسته شود سبز در دهن بی توگره چو نقطه شود رشته سخن بی تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6523

ز من شکیب به قدر دل فگار بجوبه من دلی بنما بعد ازان قرار بجو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6524

چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دومرا ازین چه که عالم خراب شد هر دو؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6525

مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو

Saib TabriziGhazal3 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.