Ghazal 6591

می‌دهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6592

خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6593

سرو من طرح نو انداخته‌ای یعنی چه؟جامه را فاخته‌ای ساخته‌ای یعنی چه؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6594

یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6595

چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6596

به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6597

به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6598

ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6599

بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 660

ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6600

چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6601

گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6602

ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6603

به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6604

بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6605

رخی به شبنم می همچو برگ لاله بدهدگر به هر که دلت می کشد پیاله بده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6606

نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کرده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6607

عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6608

ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6609

به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 661

ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6610

ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6611

بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 6612

روشن ز نور صدق بود جان صبحگاهبی وجه نیست چهره خندان صبحگاه

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.