Safavid era
از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده
Ghazal 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه
Ghazal 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانهچون ریگ روان قافله ماست روانه
Ghazal 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه
Ghazal 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته
Ghazal 664رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما
Ghazal 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته
Ghazal 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده
Ghazal 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده
Ghazal 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
Ghazal 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده
Ghazal 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه
Ghazal 6646مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله
Ghazal 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته
Ghazal 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه
Ghazal 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشتهایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشتهای
Ghazal 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Ghazal 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتادهایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان دادهای
Ghazal 6651بوسهای قیمت از آن لبها به صد جان کردهایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کردهای
Ghazal 6652با لباس عنبرین امروز جولان کردهایسرو را در جامه قمری خرامان کردهای
Ghazal 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای
Ghazal 6654از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای
Ghazal 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای
Ghazal 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیارهایاز بیابان تمنای تو خضر آوارهای
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.