Seljuk era
دگر باره بگفتش کای خردمندطبیبانه در آموزم یکی پند
Khosrow and Shirin, chapter 103دگر ره باز پرسیدش که جانهاچگونه بر پرند از آشیانها
Khosrow and Shirin, chapter 104یکی گفتا بدان مانَد که در خوابدر اندازد کسی خود را به غرقاب
Khosrow and Shirin, chapter 105دوم موبد به قصری کرد مانندکه بر گردون کشد گیتی خداوند
Khosrow and Shirin, chapter 106سوم موبد چنان زد داستانیکه با گرگی گله رانَد شُبانی
Khosrow and Shirin, chapter 107چهارم مرد موبد گفت کاین رازبه شخصی مانَد اندر حجله ناز
Khosrow and Shirin, chapter 108سخن چون شد به معصومان حوالتملک پرسیدش از تاج رسالت
Khosrow and Shirin, chapter 109بزرگ امید چون گلبرگ بشکفتچهل قصه به چل نکته فروگفت
Khosrow and Shirin, chapter 110دلا از روشنی شمعی برافروزز شمع آتش پرستیدن بیاموز
Khosrow and Shirin, chapter 111چو خسرو تخته حکمت در آموختبه آزادی جهان را تخته بر دوخت
Khosrow and Shirin, chapter 112شبی تاریک نور از ماه بردهفلک را غولوار از راه برده
Khosrow and Shirin, chapter 113چو صبح از خواب نوشین سر برآوردهلاک جان شیرین بر سر آورد
Khosrow and Shirin, chapter 114تو کز عبرت بدین افسانه مانیچه پنداری مگر افسانه خوانی
Khosrow and Shirin, chapter 115ببین ای هفت ساله قرهالعینمقام خویشتن در قاب قوسین
Khosrow and Shirin, chapter 116چنین گفت آن سخنپرداز شبخیزکزان آمد خلل در کار پرویز
Khosrow and Shirin, chapter 117خداوندی که خلاقالوجود استوجودش تا ابد فیاض جود است
Khosrow and Shirin, chapter 118شبی رخ تافته زین دیر فانیبه خلوت در سرای ام هانی
Khosrow and Shirin, chapter 119نظامی هان و هان تا زنده باشیچنان خواهم چنان کهافکنده باشی
Khosrow and Shirin, chapter 120چو داد اندیشهٔ جادو دماغمز چشم افسای این لعبت فراغم
Khosrow and Shirin, chapter 121چه میگفتم سخن محمل کجا راندکجا میرفتم و رختم کجا ماند
Ghazal 1ای آتشِ سودایِ تو خون کرده جگرهابر باد شده، در سرِ سودایِ تو، سرها
Ghazal 2طبعِ تو دمساز نیست عاشقِ دلسوز راخویِ تو یاریگر است یارِ بدآموز را
Ghazal 3خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجاشمعی و پنهان میروی پروانه جویان تا کجا؟
Ghazal 4رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفاچشم و چراغ مرا جائی شگرف و چه جا
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.