Nasimi: Nature and spring
سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند
Ghazal 127دردمندان تو اندیشه درمان نکنندمستمندان غمت فکر سر و جان نکنند
Ghazal 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Ghazal 133بازآ که بی رویت شدم سیر از جهان و جان خودیارب مبادا هیچ جان دور از بر جانان خود
Ghazal 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Ghazal 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Ghazal 137شبی که ماه من از مطلع جمال برآیدمه تمام ببینی که با کمال برآید
Ghazal 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Ghazal 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Ghazal 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Ghazal 142آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
Ghazal 143کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید
Ghazal 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Ghazal 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Ghazal 148کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بارنیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار
Ghazal 149مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
Ghazal 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Ghazal 156اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور
Ghazal 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Ghazal 159بر سینه من ناوک مژگان زدهای بازدر جان و دلم آتش هجران زدهای باز
Ghazal 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Ghazal 163ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Ghazal 164باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش
Ghazal 165رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.