Nasimi: Nature and spring
تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد
Ghazal 74تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاداز پرده بسی راز نهانی به در افتاد
Ghazal 77ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد
Ghazal 79گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد
Ghazal 81احوال درد ما بر درمان که میبرد؟وین تشنه را به چشمه حیوان که میبرد؟
Ghazal 85از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کردگله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد
Ghazal 86قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آوردیا هوایی کز نسیم طره یار آورد
Ghazal 88گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Ghazal 90مشتاق گل از سرزنش خار نترسدجویان رخ یار ز اغیار نترسد
Ghazal 91بر دلم هردم جفای بیوفایی میرسدوه که بر جان من از هر سو بلایی میرسد
Ghazal 95شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد
Ghazal 96مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد
Ghazal 101ای که رخت به روشنی غیرت آفتاب شدخفته ز شرم مردمی چشم خوشت به خواب شد
Ghazal 102مهر رخسار تو داغ عشق بر دل میکشدسنبل زلف تو، مه را در سلاسل میکشد
Ghazal 106تا فضل خدا بر صفت ذات برآمدمطلوب میسر شد و حاجات برآمد
Ghazal 107بهار آمد بهار آمد بهارِ سبزپوش آمدرها کن فکر خام ای دل که می در خُم به جوش آمد
Ghazal 115کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند
Ghazal 116تشبیه رویت آن که به گل یاسمن کندچشم از رخت بگو به گل و یاسمن کند
Ghazal 117دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟بنده داد از دست سلطان حاش لله چون کند؟
Ghazal 118یار ما صاحب حسن است جفا چون نکندمی کند، خوب، جفا دلبر ما، چون نکند
Ghazal 119چشمی که جز مطالعه روی او کندآن به که بر جهان در منظر فرو کند
Ghazal 120ماه بدر از روی خورشیدم حکایت میکندوین سخن در جان اهل دل سرایت میکند
Ghazal 122صاحب نظران قیمت سودای تو دانندخورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند
Ghazal 124آنجا که وصف سرو گل اندام ما کنندجانها به جای جامه به بویش قبا کنند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.