Saib Tabrizi: Nature and spring
می خورد خون فراغت تشنه آزار تودست از دست مسیحا می کشد بیمار تو
Ghazal 6461می زند ناخن به دل خار سر دیوار توچون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟
Ghazal 6462جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار توسنگ کم را نیست وزنی در سر بازار تو
Ghazal 6465صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش توجوش غیرت میزند خون بهار از جوش تو
Ghazal 6466می چکد آب حیات از سبزه زار خط تومی شود جان تازه از سیر بهار خط تو
Ghazal 6468ای بهار آفرینش خط چون ریحان توصبح عید نیک بختان چهره خندان تو
Ghazal 6469خون رغبت را به جوش آرد لب میگون توبوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو
Ghazal 647رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را
Ghazal 6470می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو
Ghazal 6472از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو
Ghazal 6473ای بهار آفرینش گرده سیمای تورشته جانها خس و خاشاک از دریای تو
Ghazal 6474ای قیامت پیش خیز قامت رعنای توفتنه آخر زمان ته جرعه صهبای تو
Ghazal 6476بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!
Ghazal 6477ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو
Ghazal 6478برنمی آید کسی با خوی یک پهلوی توهست یک پهلوتر از خواب جوانان خوی تو
Ghazal 6479نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو
Ghazal 6480دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو
Ghazal 6481نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
Ghazal 6482عقده ای نگشود آزادی ز کارم همچو سروزیر بار دل سرآمد روزگارم همچو سرو
Ghazal 6483رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرووقت قمری خوش که بر سرمی کشد، مینای سرو
Ghazal 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو
Ghazal 6487تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو
Ghazal 6488از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو
Ghazal 6489در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشونیستی خضر از گرانجانان این محفل مشو
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.