Saib Tabrizi: Nature and spring
ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
Ghazal 633بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را
Ghazal 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Ghazal 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Ghazal 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن
Ghazal 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن
Ghazal 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Ghazal 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن
Ghazal 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن
Ghazal 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن
Ghazal 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن
Ghazal 6345صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من
Ghazal 6350هلاک جلوه برق است آشیانه منبغل چو موج گشاید به سیل خانه من
Ghazal 6352رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من
Ghazal 6354ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون
Ghazal 6358ز بی قراری من می کند سفر بالینز دست خویش کنم چو سبو مگر بالین
Ghazal 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را
Ghazal 6360خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان
Ghazal 6362گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان
Ghazal 6363مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان
Ghazal 6367بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن
Ghazal 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را
Ghazal 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن
Ghazal 6372دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.