Ghazal 815

گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 816

فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 818

بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 819

در قلزم می همچو حباب است دل مااز خانه به دوشان شراب است دل ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 820

درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 827

ای خار و خس بحر ثنای تو سخن‌هاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهن‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 830

چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 831

بی‌قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 835

از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان رامستی ز یاد بلبل برده است آشیان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 836

برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 837

زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 838

ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 840

ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌هاز عقل پا به رکاب سفر شوند روان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 850

شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 852

ای فکر تو نقشبند جان‌هایک حلقه ذکرت آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 853

ای حسن تو برق خانمان‌هاعشق تو دلیل آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 855

دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 858

پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌هااز خنده سوفارست دلگیری پیکان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 859

باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 879

چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتابهست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 880

در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.