Saib Tabrizi: Nature and spring
زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
Qasida 17کرد میزان حساب آماده بهر خاکیاناز شب و روز مساوی میر عدل نوبهار
Qasida 19هوا را کند پر ز اختر شکوفهزمین را کند بحر گوهر شکوفه
Qasida 23زهی عذار تو آیینه دار حیرانیعرق به روی تو واله چو چشم قربانی
Qasida 25دگربار از جلوس شاه دوراندو چندان شد نشاط اهل ایران
Qasida 26اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمان
Qasida 29می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود
Qasida 30زندهرود از جلوه مستانه طوفان میکندپل به آیین تمام امسال جولان میکند
Qasida 31کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
Qasida 34اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است
Qasida 35کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است
Qasida 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
Qasida 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Qasida 38تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت
Qasida 39بحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کنددر صدف گوهر ز خجلت چهره مرجانی کند
Qasida 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Qasida 42زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین
Qasida 43زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور
Qasida 44اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم
Qasida 45اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار
Ghazal 1اگر نه مدِّ بسمالله بودی تاجِ عنوانهانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوانها
Ghazal 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Ghazal 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا
Ghazal 11میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.