Ghazal 19

تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 21

یک نظر‌بازست نرگس چشمِ بیمارِ تراگل یکی از سینه‌چاکان است دستارِ ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 26

تشنهٔ خون کرد مستی چشمِ فتّانِ تراخوابِ سنگین شد فسانی تیغِ مژگانِ ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 27

می‌کند گلگل نگه رخسارِ خندانِ تراگل ز چیدن بیش می‌گردد گلستانِ ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 29

خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 30

جنّتِ در‌بسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین می‌کند چون به، نمدپوشی ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 34

حسنِ بی‌پروا به فرمانِ هوس باشد چرا؟برقِ عالمسوز در زنجیرِ خس باشد چرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 35

جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 41

نیستی طفل، اینقدر بر خاک غلتیدن چرا؟گِل به روی آفتابِ روح مالیدن چرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 44

غمزه‌اش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 46

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد راکس قلم داخل نمی‌سازد خطِ استاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 47

می‌گدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامی‌کند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 51

نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود رادور باش از خود بود حسن حجاب‌آلود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 53

نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 54

تنگدستی راست سازد نفسِ کج‌رفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره می‌فزاید مار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 55

کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 56

آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 57

کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 58

نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 59

داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 63

چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بی‌تابی چراغان کرد کوهِ طور را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 68

خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 70

شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گران‌تر کرد خوابِ ناز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 72

هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز راخسروی باید که داند قدر این شبدیز را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.