Khaqani Shirvani: Nature and spring
گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Rubai 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Rubai 65خاقانی را گلی به چنگ افتاده استکز غالیه خالش چو سنگ افتاده است
Rubai 66در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواست
Rubai 87آن گل که به رنگ طعنه در می کرده استبا عارض تو برابر کی کرده است
Rubai 121دیدی که نسیم نوبهاری بوزیدما را ز بهار ما نسیمی نرسید
Rubai 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Rubai 131در باغچهٔ عمرِ منِ غم پروردنه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد
Rubai 137زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Rubai 141در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید
Rubai 157چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند
Rubai 159ای بت علم سیه ز شب صبح ربودبرخیز و می صبوحی اندر ده زود
Rubai 180ای زلف بتم به شب سیاهی ده بازوی شب شب وصل است دژم باش و دراز
Rubai 205بنمود بهار تازه رخسار ای دلبر باد نهاده باده پیش آر ای دل
Rubai 225تو گلبن و من بلبل عشق آرایمجز با تو نفس ندهم و دل ننمایم
Rubai 258گاهی که کنی عهد و وفا با یارانزنهار وفای عهد خود واجب دان
Rubai 263شد باغ ز شمع گل رعنا روشنوز مشعل لاله گشت صحرا روشن
Rubai 269مجلس ز می دو ساله گردد روشنچشم طرب از پیاله گردد روشن
Rubai 329از بلبل گل پرست خوش سازتریکبکی و ز دراج خوش آوازتری
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.