Dilerem ben nigârînâ lebünden âb-ı hayvânîMeğer hayvân ola ol ki dileye âb-ı hayvânı

Gözüm insânî gözünden katı öğrendi merdümlikBu dürler ki döker rîzân degül mi ayn-ı insânî

Gönül milkini ser-cümle gözün bir lahzada dutdıGözüne degmesün gözler gel iy iskender-i sânî

Şehâ kıl bilüne kolum eğer ireydi bir kılcaLebün lebüme yüz bin kez diyeydi sırr-ı pinhânı

Komaz cânumı bu gevde kim ol cânuma kavışamGel imdi iy cânum cânı yü hoşnûd id bu seccânı

Bana dir niçe âşıksın nedür bu ışk hay huyıDidüm virbi hayâlüni buyur yağmaya dükkânı

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yürek bir hoş kebâb itdi gözüm mey hâzır eylediYüzüm düzdi tabakda dür ki yâra kıla mihmânî

SourceDivan, G 1035: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets