Niçe oh urdı gözün ki yüregüm kanmadıBunça ayah ki lebün virdi câna kanmadı

Sanmadın saçunı her kılına bin cân virdümCân ana yitmeyeceğini gönül sanmadı

Gözleri câdûlayıp kıldı bu aklumı esîrZülfi silsilesine bağladı inanmadı

Cân ile sahlamışuz akl ile gönüli zemânYâra kul oldı kamu biri bize tanmadı

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Şehdi şîrînligine gerçi ki dirûdi megesHüsni şem'ine biri bengileyin yanmadı

SourceDivan, G 489: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets