Zülfi nigârun aceb ki şeb-i yeldâ mıdurOl yola baş oynayan âşık-ı şeydâ mıdur

Subh yüzinde anun gîsûsı leyliyiseBen delüsiyem anun ol bana leylâ mıdur

Her şehe ne ki didüm ol bana lâ dimediGözleri ki aladur ol bana şehlâ mıdur

Tîhde biz kalmışuz senden ırah iy nigârİşbu cefâlar bize menn ile selvâ mıdur

Başı gerek ki gişi yâr yolma oynayaIşk didükleri pes hîç yire da'vâ mıdur

Biz ezel esrügiyüz illâ münebbih gerekDelü kılan bizleri bâde-i hamrâ mıdur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gîsûsı sevdâsına kan ahıdur gözlerümHâsılumuz ortada yüzde bu safrâ mıdur

SourceDivan, G 1298: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets