Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu demTolu vir çün ne kılur ise savâb ider bu dem

Sen bize kılma şerâbı kem ki yârun işvesiYüreği bağrı komaz cümle kebâb ider bu dem

Lebleründen derdüme sordum devâ didi heleBellü budur kim devâyiçün cevâb ider bu dem

Komadı cân u gönül aklı hisâba kim sayarCâdû-yı mesti gözün ya'nî ki hâb ider bu dem

Gül cemâline hayâdan düşdi şebnem ola mıKasdı oldur tâze gülden kim gülâb ider bu dem

Âbı hûn itdi gözümde ben bilürem bî-gümânKi tutağı yüregümde hûm âb ider bu dem

Gözleri ohladı vü lebleri sorarlar kanumGeh hatâ vü geh savâb u geh azâb ider bu dem

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Rûz-ı rûşen dilese zülfin yüzinden giderürBüridi zülfin meğer ki mâhtâb ider bu dem

SourceDivan, G 1139: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets