Sanemâ kara gözün bizüm ile ala dururGönüli gizler isem dahi komaz ala durur

Hindû benlerüni şol la'l-i lebün yanındaGörürem cergelemiş ola mı büt hâle durur

Gîsûlarun gice vü bedr yüzün ârızunıBe-hakîkat deneyicek sanasın hâle durur

Cüfte kaşuna gönül vardı gözün oh çekerCân didi noldı sana âşık-ı sad sâle durur

Hecri meydânına âşık varı kodı gönünKimisi üze gelür ü kimisi kala durur

Hattını gördi gönül didüm ana ayb degülÂdet oldur ki aru kandayise bala durur

Gözi kirpükleri ohıyile gözler gözümiUrımaz zîrâ yaşum denizine tala durur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Cevr ohları ki gamzen gönül ivine atarMancınık taşlarıdur ki yöni turhala durur

SourceDivan, G 510: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets