Ten gemidür bu cihânda ömr kurmış bâdbânBu denizde âşinâ bilmeyene yohdur âmân

Cân ki arşîdür bu ferşî tende kılmışdur karârGerçi var fark aralı hda ez-zemîn tâ âsmân

Cân mıdur ol cân ki ol cânâneye ten olmayaHâsa ol cânâneye k'anun tenidür hemçü cân

La'l ağızun lü'lü' dişünçün niçe ki ağlaramGözlerüme irişür her dem meded ez-bahr u kan

Varlığı terk idiben yolunda cânlar oynamahIşk eri zu'mında billâh zî-hayât-ı râygân

Gamzen ohı kaş yayından çün tohındı yüreğeÇâre ne şol tîre ki ol oldı ceste ez-kemân

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Cânı bir la'line virdüm ü gönüli birineDüşdi fi'l-cümle yine alarun arasına kan

SourceDivan, G 1314: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets