Yâr bana hicrânı odını sanasın yaradurKim beni geh yoh kılur ışk ile vü geh yaradur

Çün bilürem ki nigârun meyli vardur dâneyeGözlerüm her lahza gözden ahıdurlar yaradur

Biliyile hîç olursa ağzıyile teng dilSehl tutmah gerek anı çün kamusı yaradur

Dil diledi gamzeleri dilediler ki anıİğnece yir sağ bulınmaz dil kamusı yaradur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gamzesi tâze gönül diledi ki bûte kılaDidüm uş gönül hele varınca bu key yaradur

SourceDivan, G 543: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets