Zülfüne düşen elbette güm-râh olısardurİşi dün ü gün nâleyile âh olısardur

Şol lahza ki tolaşdı gönül zülfüne bildiK'ana zenahunun çuhurı çâh olısardur

Kaşları hilâlin göreliden berü bildümGündüz yüzi güneş ü gice mâh olısardur

Ana düşeli dünyâda düşdüm ü bilüremDüşmişlerün elin tutan allâh olısardur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Işkı yolıdur yâra yolumuz dahi şol kimBir yola dahi yorıya bî-râh olısardur

SourceDivan, G 912: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets