Ghazal 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 181

باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 196

نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 198

از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته راچون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 205

می کنم از سینه بیرون این دل افسرده رابشنوم تا چند بوی این چراغ مرده را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 208

کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 217

نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه رادیده شیرست کرم شبچراغ این بیشه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 221

نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 225

کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه راسوختن شد باعث نشو و نما این دانه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 239

شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه رامی دهد در بیضه فولاد پر آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 251

تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 263

راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 267

با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ماهمچو مرکز پای بر جاییم و سیاریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 269

دیده سیر و دل بی مدعا داریم ماآنچه می باید درین مهمانسرا داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 270

از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 284

خون دل را باده گلفام می دانیم ماآه را خوشتر ز خط جام می دانیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 292

خنده ها بر شمع دارد دیده گریان مامو نمی گنجد میان گریه و مژگان ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 296

راز دل را می توان دریافت از سیمای مانشأه می تابد چو رنگ از پرده مینای ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 298

زخم پنهانم اگر بیرون دهد خوناب‌هارنگ خون پیدا کند در صلب گوهر آب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 300

ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارهاگل ز سودای رخت افتاده در بازارها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 308

متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیااز شکست دل نگردد سیر هیچ این آسیا

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 315

چه گردیدی گره، تخمی پی فردا بکار اینجابه دامن از ندامت قطره چندی ببار اینجا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 318

فقیری پیشه کن، از اغنیا حاجت مخواه اینجاکه از درویش، همت می کند دریوزه شاه اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 321

مرا آن روز راه حرف با دلبر شود پیداکه خط سبز از آن لبهای جان پرور شود پیدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 330

سپند از مردم چشم است حسن عالم آرا راکه نیل چشم زخم از عنبر ساراست دریا را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 336

چنان دانسته می باید درین دنیا نهی پا راکه بر موی میان مور در صحرا نهی پا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 343

نمی باشد ز بی برگی چراغی خانه ما راز چشم جغد باشد روشنی ویرانه ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 347

سبک جولان کند شوق سبک‌روحش گران‌ها رابه دنبال افکند منزل درین ره کاروان‌ها را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 355

مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 365

خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را

Saib TabriziGhazal2 min