Ghazal 4441

خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4455

شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4459

پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4480

سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4481

نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4484

گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4485

همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4486

دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4487

رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4492

دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4498

دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4508

چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4525

ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4530

ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4533

جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمی‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4540

خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4557

مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 4558

پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟یا شده است از ناف آهوی ختن مشک آشکار

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 4562

بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4574

بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4591

گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4609

شورش دیوانه گردد از بیابان بیشترمی شود وحشت فزون چون گشت میدان بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4612

جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4637

از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4641

برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیراین دکانی را که برخود چیده ای برچیده گیر

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4648

شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تربود نخل برومند از زمین نرم سرکش تر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4663

نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذارچند روزی سر خود بر سر زانو بگذار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4669

دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهاردیده ای آب ده از صبح بناگوش بهار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4671

ای صبا برگی از آن گلشن بی خار بیارحرف رنگینی از آن لعل گهربار بیار

Saib TabriziGhazal2 min