Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کسبوی گل از گیا نشنیده است هیچ کس
Ghazal 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟بی سبز خطان برگ ونوا را چه کندکس؟
Ghazal 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
Ghazal 4869می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباشاز خداچون غافلی باری ز خود غافل مباش
Ghazal 4873روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباشعیسی وقتی، گره در چشمه سوزن مباش
Ghazal 4874چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباشتخته کز دریا ترابیرون برد رنگین مباش
Ghazal 4875چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش
Ghazal 4879هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش
Ghazal 4889یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباشتخت کنعان خالی افتاده است زندانی مباش
Ghazal 4891رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش
Ghazal 4896خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش
Ghazal 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Ghazal 4900گر کنند از رشته جانها زه پیراهنشاز لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش
Ghazal 4906میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش
Ghazal 4907با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش
Ghazal 4910می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیشسیل را سازد گرانسنگی سبکرفتار بیش
Ghazal 4925کجا پروانه را با خویش سازد همنشین آتش؟که دارد هر طرف چون شمع چندین خوشه چین آتش
Ghazal 4929سخن دارد به آب زندگی لعل گهر بارشزبان بازی به کاکل می کند مژگان خونخوارش
Ghazal 4930همان یوسف که مصر آمد به تنگ از بس خریدارشبه پشت کار حسن او نیرزد روی بازارش
Ghazal 4940به خط است این نمایان گشته از طرف بناگوششکه شد گرد یتیمی سایه افکن درگوشش
Ghazal 4944چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟که رنگ ازبوسه خورشید می بازد لب بامش
Ghazal 4949بلا جویی که من دارم نظر برچشم فنانشخطر دارد ترنج آفتاب از تیر مژگانش
Ghazal 4950چگونه جان برد صید از کمین چشم فتانش؟که گیراتر بود از خون ناحق تیغ مژگانش
Ghazal 4954به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونشگریبان می درد خمیازه از لبهای میگونش
Ghazal 4963به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟که آهو چشم قربانی شد ازمژگان گیرایش
Ghazal 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش
Ghazal 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش
Ghazal 4983ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوشعالم خاک هم از سایه بالای تو خوش
Ghazal 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایشقمری ازشهپر خود اره نهد برپایش
Ghazal 5004خوشا سری که سرگشتگی رهانندشبه کرسی از سرزانوی خود نشانندش