Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویمپرده بردار که تا جمله یک آهنگ شویم
Ghazal 5693گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام
Ghazal 5694به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمامفغان که خرمن من گشت خرج آه تمام
Ghazal 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم
Ghazal 5713به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم
Ghazal 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم
Ghazal 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم
Ghazal 5733مرا که گفت که دست از عنان یار کشمکشد رقیب رکاب و من انتظار کشم
Ghazal 5741منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم
Ghazal 5743ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم
Ghazal 5753ز خط طراوت رخسار یار می بینمصفای آینه را از غبار می بینم
Ghazal 5755به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینمبه چشم کم طرف توتیا نمی بینم
Ghazal 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم
Ghazal 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم
Ghazal 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم
Ghazal 5778از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام
Ghazal 5781روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام
Ghazal 5788هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم
Ghazal 5791تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم
Ghazal 5793از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم
Ghazal 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم
Ghazal 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم
Ghazal 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم
Ghazal 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم
Ghazal 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم
Ghazal 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Ghazal 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم
Ghazal 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Ghazal 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم
Ghazal 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم