Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن
Ghazal 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن
Ghazal 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟
Ghazal 6326مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن
Ghazal 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن
Ghazal 6347به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من
Ghazal 6351شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من
Ghazal 6353کسی که می نهد از حد خود قدم بیرونکبوتری است که می آید از حرم بیرون
Ghazal 6359در آتش است نعل می ناب دیگرانرنگین مساز خانه ز اسباب دیگران
Ghazal 6360خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان
Ghazal 6369خاکم به چشم در نگه واپسین مزنزنهار بر چراغ سحر آستین مزن
Ghazal 6370دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن
Ghazal 6372دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن
Ghazal 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن
Ghazal 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من
Ghazal 6391همچشم آبله است دل اشکبار مندر پرده دل است گره نوبهار من
Ghazal 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من
Ghazal 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من
Ghazal 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من
Ghazal 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین
Ghazal 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین
Ghazal 6417تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان
Ghazal 6419سیلاب حواس است نظرهای پریشانتخم نگرانی است خبرهای پریشان
Ghazal 6427از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کنهر چند فسونسازی ازین مار حذر کن
Ghazal 6429ای دل به خرابات حقیقت گذری کنخود را به دو پیمانه جهان دگری کن
Ghazal 6433یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان
Ghazal 6443شد گلستان خارخار من به منگو نپردازد بهار من به من
Ghazal 6447دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او
Ghazal 6450آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازومرکز پرگار حیرت می شود سیماب ازو
Ghazal 6451عشق صیادی است گردون حلقه فتراک اوهر دو عالم در رکاب توسن چالاک او