Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
درین چمن سرسبز آن برهنه پا داردکه چار موسم چون سرو یک قبا دارد
Ghazal 3731ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارددل شکسته ما بی زیاد و کم دارد
Ghazal 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟که هر نواطلبی برگ عیش ازو دارد
Ghazal 3741درین محیط چو غواص هرکه ته داردچو موج به که سر رشته را نگه دارد
Ghazal 3742شراب روز دل لاله را سیه داردازین سخن مگذر سرسری که ته دارد
Ghazal 3744شکفتگی ز می ناب تازگی داردنشاط در ره سیلاب تازگی دارد
Ghazal 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگردکه ابر، سینه خورشید را نسازد سرد
Ghazal 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذردچو برق بر خس و خاشاک آرزو گذرد
Ghazal 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کردز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد
Ghazal 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟نمک به شور قیامت چه می تواند کرد؟
Ghazal 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد
Ghazal 3774دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد
Ghazal 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد
Ghazal 3783تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
Ghazal 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد
Ghazal 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیردز زنگ آینه من جمال می گیرد
Ghazal 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد
Ghazal 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد
Ghazal 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Ghazal 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد
Ghazal 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Ghazal 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزدکه دیده است ز آتش غبار برخیزد؟
Ghazal 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزدازین خرابه شب و روز گرد می خیزد
Ghazal 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟
Ghazal 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزدبنای صبر و شکیب و قرار می ریزد
Ghazal 3834شکوفه از افق شاخسار پیدا شدستاره سحر نوبهار پیدا شد
Ghazal 3835ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شددر آفتاب قیامت پناه پیدا شد
Ghazal 3837اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد
Ghazal 3842زچهره ات عرق شرم چشم حیران شدخط از لب تو سیه مست آب حیوان شد
Ghazal 3844ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد