Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتمبه پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم
Ghazal 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم
Ghazal 5497نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردمز شر ایمن شدم تا خیرباد آرزو کردم
Ghazal 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارمپری در شیشه از آیینه سیمای دگر دارم
Ghazal 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم
Ghazal 5561چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشمکه آید در نظرها خشک چون محراب آغوشم
Ghazal 5570نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم
Ghazal 5572اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم
Ghazal 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم
Ghazal 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم
Ghazal 5685پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم
Ghazal 5724لب خموش و زبان گزیدهای دارمچو بوی گل نفس آرمیدهای دارم
Ghazal 5725درین سفر که توکل شده است راهبرمیکی است نسبت زنار و توشه با کمرم
Ghazal 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم
Ghazal 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنمبه ناخنی که ندارم چه عقده باز کنم
Ghazal 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنمتأملی که ندارم به کار خویش کنم
Ghazal 5762هوالغفور ز جوش شراب میشنومصریر باب بهشت از رباب میشنوم
Ghazal 5763پیام دوست ز باد بهار میشنومز چاک سینه گل بوی یار میشنوم
Ghazal 5780روی سخن ز آینهرویان ندیدهامگاهی ز پشت آینه حرفی شنیدهام
Ghazal 5782سر بر فلک ز همت والا کشیده امتسبیح را ز دست ثریا کشیده ام
Ghazal 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم
Ghazal 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Ghazal 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Ghazal 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Ghazal 5833از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Ghazal 5834عمری است ما لب از طمع خام بستهایماز صبر سنگ بر دل ناکام بستهایم
Ghazal 5840جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم
Ghazal 5855از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم
Ghazal 5873هموار از درشتی چرخ دغا شدیمصد شکر رو سفید ازین آسیا شدیم
Ghazal 5892ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیمچون شعله التفات به هر خس نمی کنیم