Ghazal 1044

سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل استپای من از زخم خار خونچکان پای گل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1070

خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن استتنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1087

هر که چون بلبل درین گلشن اسیر رنگ و بوستاز بهار زندگانی بهره او گفتگوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1104

زلف گرد عارض او رشته گلدسته استکز لب و رخ غنچه و گل را به هم پیوسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1111

سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1113

چهره روشن خط شبرنگ هم می داشته است؟تیغ خورشید درخشان زنگ هم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1117

نامه از قاصد دل مغرور ما نگرفته استغیرت ما بوی یوسف از صبا نگرفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1126

ساقی ما از می گلگون به دور افتاده استهمچو ساغر آن لب میگون به دور افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1127

دل به دست آن نگار شوخ و شنگ افتاده استطفل بازیگوش را آتش به چنگ افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1132

هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ستگفتگو با زاهدان تلقین خون مرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1133

از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده استپشت از کوتاه بینی ها به عقبی کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1135

آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده استخاطر ما را پریشانتر ز سنبل کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1141

جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1149

شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده استبرگ این نخل برومند از ثمر پنهان شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1154

مردمی در طینت اهل جهان کم مانده استصورت بی معنیی بر جا ز آدم مانده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1174

بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1176

رفتن گلزار کار مردم بیکاره استبرگ عیش دردمندان از دل صد پاره است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1188

بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای استبی تماشای تو مژگان دست بر هم سوده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1217

نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دستاز دل روشن ندارم غیر مشتی گل به دست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1223

دل به خون در انتظار وعده جانان نشستبر سر آتش به تمکین این چنین نتوان نشست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1253

خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیستآیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1265

کوه غم بر خاطر آزادمردان بار نیستسایه ابر سبکرو بر گلستان بار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1272

کوری خود گر نبینند اهل دنیا دور نیستهیچ کوری در مقام و مسکن خود کور نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1279

چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیستخط ریحان چون خط سبز تو بازیگوش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1284

صحبت تردامنان با حسن یک دم بیش نیستیک دو ساعت در گلستان عمر شبنم بیش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1294

هیچ نخلی همچو رز در بوستان چالاک نیستهیچ دستی در جهان بالای دست تاک نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1296

غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیستخواب چون افتاد سنگین حاجت پاسنگ نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1304

چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیستبوسه را رنگی ز لبهای می آشام تو نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1306

یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیسترحم در سر کار مژگان بلاجوی تو نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1315

ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیستدر بساط آسمان این کوکب سیاره نیست

Saib TabriziGhazal1 min