Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است
Ghazal 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوستخورشید هم از حلقه به گوشان خط اوست
Ghazal 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟
Ghazal 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است
Ghazal 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی استهر روز ازین ماه مبارک شب عیدی است
Ghazal 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی استبر گوهر شهوار، صدف کام نهنگی است
Ghazal 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بستیوسف چو نباشد در کنعان نتوان بست
Ghazal 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟استادگی عکس درین آب روان چیست؟
Ghazal 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست
Ghazal 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت
Ghazal 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت
Ghazal 2204این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Ghazal 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
Ghazal 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است
Ghazal 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست
Ghazal 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است
Ghazal 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج
Ghazal 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Ghazal 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح
Ghazal 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح
Ghazal 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح
Ghazal 2305مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخمی کند گوینده را دشنام اول کام تلخ
Ghazal 2313بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد
Ghazal 2319کشتی دریاییای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد
Ghazal 2326آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه بردخواب در ره کی کند هر کس به منزل راه برد؟
Ghazal 2330عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد
Ghazal 2331از فسون عالم اسباب خوابم میبردپیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد
Ghazal 2339تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذردزندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد
Ghazal 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Ghazal 2361هر که در دنیای فانی زاد عقبی جمع کردقسمت امروز خورد و دل ز فردا جمع کرد