Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد
Ghazal 3423پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟
Ghazal 3438چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد
Ghazal 3442نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشدگر خوشی با من بی برگ و نوا خوش باشد
Ghazal 3445نقد روشنگُهران در گرهِ غم باشدسور این طایفه در حلقهٔ ماتم باشد
Ghazal 3454چشم بیدار چراغ سر بالین باشدخواب در پله مرگ است چو سنگین باشد
Ghazal 3463دل سودازدگان گوشه نشین می باشددانه سوخته در زیر زمین می باشد
Ghazal 3472عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد
Ghazal 3487محض حرف است که او را دهنی ساختهانددر میان نیست دهانی، سخنی ساختهاند
Ghazal 3491تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند
Ghazal 3495ما به ساقی و حریفان به شراب افتادندما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند
Ghazal 3497قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند
Ghazal 3511نه غم خار و نه اندیشه خارا دارندرهنوردان تو پیشانی صحرا دارند
Ghazal 3516حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند
Ghazal 3532آتش خشم به یاقوت مدارا چه کند؟تندی سیل به همواری دریا چه کند؟
Ghazal 3534دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟سپر آبله با خار مغیلان چه کند؟
Ghazal 3538مکث لب تشنه دیدار به جنت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Ghazal 3547دانه از سینه خود مرغ نظر می چیندصدف از حوصله خویش گهر می چیند
Ghazal 3548هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود
Ghazal 3576هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود
Ghazal 3582از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود
Ghazal 3590از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود
Ghazal 3632اگر از سنگ رگ سنگ برون میآیدریشه غم ز دل تنگ برون میآید
Ghazal 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید
Ghazal 3645درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید
Ghazal 3648در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید
Ghazal 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید
Ghazal 3689به دیده آب اگر از آفتاب میگردددل از نظاره روی تو آب میگردد
Ghazal 3707ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Ghazal 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد