Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشدبلای آسمانی سخت بی زنهار می باشد
Ghazal 3143به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمدکه بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد
Ghazal 3144به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد
Ghazal 3161که در عیش و طرب پیوسته در دار فنا ماند؟کدامین دست را دیدی که دایم در حنا ماند؟
Ghazal 3179زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند
Ghazal 3180زخون دل شراب، از پاره دل کن کباب خودمبر در پیش هر بی آبرو زنهار آب خود
Ghazal 3181تو از نام بلند ای نوجوان بردار کام خودکه پیران می کنند از قامت خم حلقه نام خود
Ghazal 3183به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید
Ghazal 3219زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آیدازین رگ خون به زخم نیشتر بیرون نمی آید
Ghazal 3224نوا پیوسته در بزم شراب ناب می بایدمسلسل نغمه تر چون صدای آب می باید
Ghazal 3225ز سوز عشق داغی بر دل افگار میبایدچراغی بر سر بالین این بیمار میباید
Ghazal 3234حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرمایدسلاح بیجگر را خصم پردل کار فرماید
Ghazal 3235مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید
Ghazal 3239صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید
Ghazal 3240که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟که حرف مرگ بر بالین این بیمار می گوید؟
Ghazal 3271چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد
Ghazal 3274منحرف از نگه آن قبله ابرو گردداین ترازوی سبکروح به یک مو گردد
Ghazal 3279دولت حسن ز خط زیر و زبر میگردداین ورق از نفس سوخته برمیگردد
Ghazal 3307خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد
Ghazal 3322ذرهام چشم به خورشید لقایی دارداستخوانم سر پیوند همایی دارد
Ghazal 3323جام می چهره اندیشه نمایی داردسینه درد کشان طرفه صفایی دارد
Ghazal 3324دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد
Ghazal 3327دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد
Ghazal 3340پای بر چرخ نهد هرکه ز سر میگذردرشته چون بیگره افتد ز گهر میگذرد
Ghazal 3371اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد
Ghazal 3382عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد
Ghazal 3384هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد
Ghazal 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد
Ghazal 3386نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد
Ghazal 3388گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد