Ghazal 3108

نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشدبلای آسمانی سخت بی زنهار می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3143

به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمدکه بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3144

به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3161

که در عیش و طرب پیوسته در دار فنا ماند؟کدامین دست را دیدی که دایم در حنا ماند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3179

زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3180

زخون دل شراب، از پاره دل کن کباب خودمبر در پیش هر بی آبرو زنهار آب خود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3181

تو از نام بلند ای نوجوان بردار کام خودکه پیران می کنند از قامت خم حلقه نام خود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3183

به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3219

زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آیدازین رگ خون به زخم نیشتر بیرون نمی آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3224

نوا پیوسته در بزم شراب ناب می بایدمسلسل نغمه تر چون صدای آب می باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3225

ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌بایدچراغی بر سر بالین این بیمار می‌باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3234

حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرمایدسلاح بیجگر را خصم پردل کار فرماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3235

مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3239

صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3240

که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟که حرف مرگ بر بالین این بیمار می گوید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3271

چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3274

منحرف از نگه آن قبله ابرو گردداین ترازوی سبکروح به یک مو گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3279

دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردداین ورق از نفس سوخته برمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3307

خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3322

ذره‌ام چشم به خورشید لقایی دارداستخوانم سر پیوند همایی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3323

جام می چهره اندیشه نمایی داردسینه درد کشان طرفه صفایی دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3324

دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3327

دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3340

پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذردرشته چون بی‌گره افتد ز گهر می‌گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3385

آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3388

گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد

Saib TabriziGhazal1 min