Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟که خون شیشه در ساغر به چندین ناز می ریزد
Ghazal 3070که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟که ایمن زیر این دیوار مایل می تواند شد؟
Ghazal 3074نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شدزدریا قطره ای آب گهر افزون نخواهد شد
Ghazal 3077نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شدعجب آهوی مشکینی گرفتار کمندم شد
Ghazal 3083اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شدحریف شکوه آتش زبان من نخواهی شد
Ghazal 3087به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد
Ghazal 3098کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟دل خود می خورد موری اگر مهمان من باشد
Ghazal 3099در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشدکه تا در جوش باشد دردمی بالانشین باشد
Ghazal 3109پرستاری دل افگار را دشوار می باشداز ان پیوسته چشم دلبران بیمار می باشد
Ghazal 3110طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشدگره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد
Ghazal 3113گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشدچو نیش و نوش با هم شد زآفت دور می باشد
Ghazal 3115دل بیآرزو آسوده از تشویش میباشدبه قدر آرزو دلهای مردم ریش میباشد
Ghazal 3118زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشدکه اول منزل یوسف درین ره چاه می باشد
Ghazal 3119زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشدخطر در منزل اینجا بیشتر از راه می باشد
Ghazal 3120خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشدکه گنج آسوده از تاراج در ویرانه می باشد
Ghazal 3121دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمیباشددرین بستان گلی غیر از گل رعنا نمیباشد
Ghazal 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد
Ghazal 3129سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد
Ghazal 3130دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشد
Ghazal 3131زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصدکه در دریای بی آرام کف ناچار می رقصد
Ghazal 3133خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالدزبس افتاده شوخ این سبزه زیر سنگ می بالد
Ghazal 3137بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمدعجب آبی جهان خشک را بر روی کار آمد
Ghazal 3138در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمدزمین مرده دل را خون به جوش از لاله زار آمد
Ghazal 3142خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمدجنون عشق موجی زد کف از دریا برون آمد
Ghazal 3146چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداندبساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند
Ghazal 3147نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند
Ghazal 3149نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداندمگر رطل گران این سنگ را از جا بگرداند
Ghazal 3150زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داندبه خود مشغول بودن را جدایی عشق می ماند
Ghazal 3153ز بیپروایی آن بیدرد قدر ما نمیداندز خوبی شیوهای جز ناز و استغنا نمیداند
Ghazal 3154چه شد قدر مرا گر چرخِ دونپرور نمیداند؟صدف از سادهلوحی قیمت گوهر نمیداند