Ghazal 3157

دل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمی‌داندچو آتش شعله‌ور شد آب از روغن نمی‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3159

زگرمی خون من جوهر به تیغ او بسوزاندفروغ لاله من آب را در جو بسوزاند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3170

به دل مژگان آن ناآشنا پنهان نمی ماندکه خاری گر خلد در دست و پا پنهان نمی ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3177

کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیندزخود رم کرده آزاری زدام و دد نمی بیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3182

کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟به دندان گیرد از افسوس هر ساعت زبان خود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3190

ز قید جسم جانهای عزیز آسان برون آیدبه خوابی یوسف بی جرم از زندان برون آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3198

به قتل من چنان بی‌تاب آن شمشیر می‌آیدکه از جوهر به گوشم ناله زنجیر می‌آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3207

کدامین آتشین‌سیما به این ویرانه می‌آید؟که از دیوار و در بوی پر پروانه می‌آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3216

به کار سینه‌صافان دیده روشن نمی‌آیدکه نور خانه آیینه از روزن نمی‌آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3220

تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آیدکه خامی از شراب نیمرس بیرون نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3229

مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاسایدکه از دست کشاکش رشته های جان بیاساید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3230

دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟به آب خضر لب کی تشنه دیدار بگشاید؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3236

به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شویدبه شبنم رنگ خون از لاله خونین کفن شوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3243

عشق تا هست عنان را به هوس نتوان دادچون قلم نبض به دست همه کس نتوان داد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3245

هرکه از گریه بیدرد اثر می طلبدهمت از مردم کوتاه نظر می طلبد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3248

دل ارباب تنعم ز نوا می افتدجام لبریز چو گردد ز صدا می افتد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3256

آب خوب است لب خشکی ازو تر گرددگره دل شود آن قطره که گوهر گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3259

هرکه باریک شد از فکر، سخنور گرددرشته شیرازه جمعیت گوهر گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3261

چه بهشتی است که یارم ز سفر برگردداز نظر ناشده چون نور نظر برگردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3262

که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟فرد خورشید که می گفت که باطل گردد گردد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3264

در واکرده، در بسته ز دربان گردددولت از خانه در بسته گریزان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3272

گر چنین خون دل ازان طره مشکین گرددشانه را دست در آن زلف نگارین گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3275

از نظر بازی من چشم سخنگو گرددپرده خواب ز شوخی رم آهو گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3277

عقده چون وقت رسد عقده‌گشا می‌گرددغنچه ممنون عبث از باد صبا می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3278

هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گرددبر سرش ابر بلا بال هما می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3280

دل هرکس که مقید به هوس می گرددعنکبوتی است که عاجز ز مگس می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3292

چهره ات رنگ ز گلدسته مینا داردغنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3304

می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟نه حباب است که هر موج ز جا بردارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3305

حسن در خانه زین جلوه دیگر دارددر نگین خانه، نگین جلوه دیگر دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3309

بحر هر چند به بر همچو حبابم داردشوق سرگشته تر از موج سرابم دارد

Saib TabriziGhazal1 min